Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοοτροπία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νοοτροπία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Τα φάγαμε μαζί, με προσλήψεις

«Σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί, ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης δημοσίου χρήματος», απάντησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στη Βουλή για το πού πήγαν τα λεφτά

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, παραδεχόμενος επί της ουσίας συνενοχή (αν όχι ενοχή) των πολιτικών για τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, τόνισε στην παρέμβασή του επί του προσχεδίου σχετικά με τις συγχωνεύσεις των Οργανισμών του Δημοσίου: «Σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί, ακολουθώντας μία πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης δημοσίου χρήματος», ενώ μαζί με τον υπουργό Εσωτερικών, Γ. Ραγκούση, προανήγγειλε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει πολύ σύντομα και σε δεύτερο γύρο συγχωνεύσεων Οργανισμών.

Ο κ. Πάγκαλος με το γνωστό αιχμηρό του ύφος και αναφερόμενος στη γνωστή ιστορία της ΑΓΡΟΓΗ ΑΕ (βρίσκεται μέσα στους υπό κατάργηση Οργανισμούς) αποκάλυψε ότι του ασκήθηκε πίεση προκειμένου να μη βαδίσει προς αυτή την κατεύθυνση γιατί θα εκτεθούν συνάδελφοι, ωστόσο εκείνος δεν δέχτηκε να κάνει πίσω. «Μου ζητήθηκε να κάνω ένα βήμα συνενοχής, αλλά δεν το δέχθηκα», είπε ο κ. Πάγκαλος φέρνοντάς το ως παράδειγμα για το πώς λειτουργεί ακόμα και σήμερα το πολιτικό σύστημα.

Οπως σχολίαζαν λίγο αργότερα οι βουλευτές που μετείχαν στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν επέλεξε τυχαία τη χθεσινή μέρα να «χτυπήσει το καμπανάκι» σε βουλευτές και κυρίως πρώην και νυν υπουργούς των δύο μεγάλων κομμάτων, αλλά αυτό σχετίζεται με τη χθεσινή δημοσιοποίηση των δηλώσεων «πόθεν έσχες» των βουλευτών.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=31756950

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Αβροδίαιτα τα κόμματα

Αυξημένη κατά 11 εκατ. ευρώ θα είναι η επιχορήγηση των κομμάτων μετά από απόφαση της υφυπουργού Εσωτερικών κυρίας Θεοδώρας Τζάκρη και του υφυπουργού Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδη που τροποποιεί τη μείωση στις επιχορηγήσεις των κομμάτων που είχε επιβληθεί.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «το Βήμα» τα κόμματα με τη νέα ρύθμιση θα λάβουν 48 εκατ. ευρώ αντί των 37 εκατ. ευρώ που προβλεπόταν, βγαίνοντας κατά 11 εκατ. ευρώ κερδισμένα.

Η εν λόγω απόφαση στην ουσία ανακαλεί και το νέο «ψαλίδισμα» της κρατικής επιχορήγησης των κοινοβουλευτικών κομμάτων που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση για την μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Κυριακή 11 Απριλίου 2010

Ψευδομαρτύρησαν μάρτυρας και δύο αστυνομικοί

Δύο αστυνομικοί που συμμετείχαν στη δεύτερη αυτοψία στον τόπο του εγκλήματος, η οποία διενεργήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2008, και με βάση την οποία συντάχθηκε η τελική έκθεση αυτοψίας, και μια γυναίκα που φέρεται ως αυτόπτης μάρτυρας να τους υποδεικνύει τη θέση του θύματος, αποδείχθηκε χθες με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο, στη δίκη των δύο ειδικών φρουρών, ότι ψευδομαρτύρησαν ενώπιον του δικαστηρίου θέλοντας να καλύψουν τον πραγματικό τους ρόλο στην υπόθεση.

Εναν ύποπτο ρόλο, ο οποίος είχε καταγγελθεί κατά τη διάρκεια της δίκης τόσο από την πολιτική αγωγή όσο και από την υπεράσπιση, έχοντας όμως η κάθε πλευρά εκ διαμέτρου αντίθετη εκτίμηση για τη σκοπιμότητα που κρύβει η συμπεριφορά τους.

Υπενθυμίζεται ότι οι αστυνομικοί για τους οποίους πρόκειται, Κ. Κουζέλης και Δ. Μηνούδης, είχαν κατά την αυτοψία καθορίσει το σημείο που βρισκόταν το θύμα επικαλούμενοι τη μαρτυρία της Αντας Τζιορμπατζούδη εμφανίζοντάς την τότε στον ανακριτή ως αγνώστων στοιχείων.

Στο ακροατήριο όμως αποδείχθηκε ότι η γυναίκα ήταν γνωστή του αστυνομικού Μηνούδη και δεν είχε ζητήσει να διαφυλαχθούν τα στοιχεία της ταυτότητάς της. Η ίδια, μάλιστα, αρνήθηκε καταθέτοντας ότι είχε υποδείξει το σημείο που τελικά κρίθηκε ως πιθανότερη θέση του θύματος.

Τότε ο Αλ. Κούγιας, συνήγορος του Επαμ. Κορκονέα, κατήγγειλε ότι οι τρεις αυτοί άνθρωποι σε συνεργασία με τον τεχνικό σύμβουλο της οικογένειας του θύματος «έστησαν» την αυτοψία για να διωχθεί ο πελάτης του για κακούργημα.

Ο εισαγγελέας της έδρας μάλιστα είχε ζητήσει να γίνει άρση του τηλεφωνικού απορρήτου του αστυνομικού Δ. Μηνούδη και της μάρτυρα, καθώς οι δυο τους υποστήριζαν ότι είχαν μόνο μια τηλεφωνική επικοινωνία την ημέρα της δεύτερης αυτοψίας, με πρωτοβουλία της Αντας Τζιορμπατζούδη.

Κι όπως αποδείχθηκε χθες, που διαβιβάστηκαν στο Δικαστήριο τα στοιχεία από την άρση, ανάμεσα στον αστυνομικό και τη γυναίκα είχαν γίνει δέκα τηλεφωνικές επικοινωνίες διάρκειας 13,5 λεπτών. Μάλιστα οι δύο πρώτες επικοινωνίες σημειώθηκαν τα μεσάνυχτα της δολοφονίας του 15χρονου, στις 12.16 και στις 12.29 της 7ης Δεκεμβρίου, με πρωτοβουλία του αστυνομικού. Ενώ και την ημέρα της αυτοψίας της 21ης Δεκεμβρίου συνομίλησαν τηλεφωνικά μεταξύ τους άλλες οκτώ φορές. Στον ανακριτή όμως που παρευρίσκετο στον τόπο της αυτοψίας ο αστυνομικός είχε πει ότι η γυναίκα που είναι κάτοικος Εξαρχείων ήταν άγνωστη σ' αυτόν και ότι η ίδια είχε επικοινωνήσει μία φορά μαζί του όπου ως αυτόπτης μάρτυρας υπέδειξε στον προϊστάμενό του, Κ. Κουζέλη, το σημείο όπου βρισκόταν το θύμα όταν βλήθηκε.

Κούγιας: «Οι υποψίες μας έγιναν βεβαιότητα. Η νεότερη έκθεση αυτοψίας, με την οποία έγινε η κατηγορία, είναι κατασκευασμένη. Να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος των αστυνομικών και της μάρτυρα αλλά και του τεχνικού συμβούλου της οικογένειας του θύματος, Γ. Ραφτογιάννη, που ήταν παρών για κατάχρηση εξουσίας». Μάλιστα ο συνήγορος του Επαμ. Κορκονέα ζήτησε από το δικαστήριο τη βίαιη προσαγωγή των τριών πρώτων για να εξετασθούν εκ νέου αλλά και την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των τότε συνηγόρων της οικογένειας του Αλέξανδρου καθώς και της μητέρας του κας Τσαλικιάν, καθώς θεωρεί ότι εμπλέκονται στο «στήσιμο της υπόθεσης».

«Εξαπάτησαν τον ιατροδικαστή και τον ανακριτή αλλάζοντας εντελώς τις συνθήκες, τη θέση θύματος, τη θέση δράστη και το σημείο εποστρακισμού, με αποτέλεσμα να ασκηθεί ποινική δίωξη για κακούργημα», υποστήριξε ο Αλ. Κούγιας στο δικαστήριο που είχε μείνει «εμβρόντητο» από αυτή την εξέλιξη.

Απ' την πλευρά της η πολιτική αγωγή (Νικ. Κωνσταντόπουλος και Ζωή Κωνσταντόπουλου) που είχε μηνύσει την περιβόητη πλέον μάρτυρα για ψευδορκία, καθώς στο δικαστήριο αρνήθηκε τις φερόμενες ως υποδείξεις της για τη θέση του θύματος, μίλησε για «περίτρανη επιβεβαίωση των ισχυρισμών μας».

Οπως επισημαίνουν οι συνήγοροι της οικογένειας του θύματος: «Είχαμε ζητήσει τη δίωξή της για ψευδορκία κι όταν το σχετικό αίτημα απορρίφθηκε, η κ. Τσαλικιάν της υπέβαλε μήνυση. Επίσης και για τον αστυνομικό Μηνούδη η πολιτική αγωγή διατύπωσε την τεκμηριωμένη καταγγελία ότι δεν λέει την αλήθεια. Σήμερα αποδεικνύεται ότι οι δυο τους είχαν από το βράδυ της δολοφονίας άμεση επικοινωνία. Να υπενθυμίσουμε ότι ο Μηνούδης είναι εκείνος που στη σύνταξη της πρώτης αυτοψίας επιχείρησε να εξοικονομήσει υπερασπιστικά επιχειρήματα στους κατηγορουμένους μιλώντας για δήθεν συμπλοκή, ενώ πλέον έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι καμιά συμπλοκή δεν υπήρξε. Δίνουν τεκμηριωμένη απάντηση και απεικονίζουν το δραματικό συμβάν και τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων τόσο το βίντεο που τράβηξε η μάρτυρας Βαλιαντζα όσο και οι επίσημες εκθέσεις των πραγματογνωμόνων».

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=149953

Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

Η γλώσσα της αλήθειας

Του Ι. Κ. Πρετεντέρη

Δεν νοµίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να µην έχει αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Και ούτε νοµί ζω ότι υπάρχουν πολλοί κάτοικοί της, ούτε καν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, που περιµένουν να ξεπεταχτεί κάποιο τζίνι από το λυχνάρι για να φτιάξουν τα πράγµατα.

Σε κάθε λογικό άνθρωπο είναι περίπου προφανές ότι τα κόλ πα τελείωσαν. Και ότι χρειάζεται µεγάλος κόπος και τεράστιο κόστος για να αντιµετωπίσει η Ελλάδα την τρικυµία. Αν κατορθώσει τελικά να την αντιµετωπίσει.

Με άλλα λόγια, όλοι έχουµε καταλάβει την υπόθεση του έργου. Ολοι έχουµε συνειδητοποιήσει τον ρόλο µας. Κι ως εκ τούτου, τα φούµαρα είναι περιττά - αν και πολύ φοβούµαι ότι ευκολό τερα θα απαλλαχθούµε από τα spreads παρά από τα φούµαρα! Να πάρω ένα παράδειγµα. Το Δηµόσιο χρειάζεται επειγόντως έσοδα και η κυβέρνηση κάνει ό,τι µπορεί για να γεµίσει τα τα µεία. Καµία αντίρρηση, αυτή είναι η δουλειά της.

Τι πάει να πει όµως «πράσινο τέλος» στους ηµιυπαίθριους;

Κολοκύθια τούµπανο! Πρόκειται για µια καραµπινάτη νοµιµοποίηση µιας καραµπινάτης παρανοµίας για καθαρά ειπρα κτικούς λόγους. Δεν το κάνουν για το περιβάλλον, για τα φρά γκα το κάνουν. Ακριβώς ό,τι επιχείρησε και η προηγούµενη κυβέρνηση µε τη διαφορά ότι εκείνη µιλούσε κυνικά για «νο µιµοποίηση» και όχι για «πρασινάδες».

Ρίξτε µια µατιά στους δηµοσιοποιηµένους δηµοσιονοµικούς στόχους. Αν επαληθευτούν, θα πρόκειται για τη µεγαλύτερη αύξηση φορολογικών εσόδων από ιδρύσεως νεοελληνικού κράτους. Κι αυτά δεν θα τα πληρώσουν ούτε Ιρλανδοί ούτε Εσκιµώοι. Εµείς θα τα πληρώσουµε.

Τι πάει να πει, λοιπόν, «δίκαιη φορολόγηση»; Λεφτά προσπα θούν να µαζέψουν, τα αρπάζουν από όπου τα βρουν. Από µι σθωτούς, από συνταξιούχους, από ελεύθερους επαγγελµατί ες, από επιχειρήσεις... - µεταξύ µας, µπορώ µε ευκολία να προβλέψω και ποιοι θα πληρώσουν τελικώς τα περισσότερα! Είναι δίκαιο; Όχι. Είναι απλώς αναγκαίο. Και δεν το κάνουν από δι καιοσύνη, το κάνουν επειδή ψάχνουν λεφτά.

Καµιά φορά τα φούµαρα µπορεί να εξοργίσουν περισσότερο κι από την πιο φοροµπηχτική πολιτική. Και σχεδόν πάντοτε, η γλώσσα της αλήθειας είναι ο καλύτερος σύµµαχος και της πιο δυσάρεστης επιλογής. Καλώς ή κακώς, την αναγκαιότητα των περιστάσεων την αντιλαµβάνονται όλοι. Γι’ αυτό χαµογε λούν ειρωνικά όταν προσπαθούν να τους χρυσώσουν ένα χά πι, το οποίο θα καταπιούν έτσι κι αλλιώς.

Εντάξει, λοιπόν, είπαµε να σωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία.

Εντάξει, είπαµε να συνεισφέρουµε στο µέτρο του εφικτού και του ανεκτού. Αλλά όχι και να παραµυθιαζόµαστε ότι η φοροε πιδροµή αποτελεί άσκηση κοινωνικής δικαιοσύνης και προ οδευτικής διακυβέρνησης. Διότι τα καθρεφτάκια είναι ωραία. Αλλά ξεγελάνε µόνο τους ιθαγενείς.

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Βασιλόπιτα αξίας... 145.000 ευρώ!

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ; Την απάντηση στο ερώτημα των 25 δισ. ευρώ- τόσο υπολογίζεται το ποσό υπέρβασης των δαπανών τα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία- επιχειρούν να δώσουν ελεγκτές και υπηρεσίες σε όλα τα υπουργεία. Ο έλεγχος έχει ξεκινήσει κατ΄ εντολήν του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, έπειτα από απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και εν όψει της σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία την τελευταία πενταετία.«Τα αρμόδια όργανα της ΕΕ μάς έχουν ζητήσει να τους ενημερώσουμε για το πού πήγαν τα χρήματα»λένε κυβερνητικά στελέχη και φαίνεται ότι σύντομα θα το πράξουν, αφού καθημερινά ανακαλύπτουν... απαντήσεις, κάποιες από τις οποίες ξεπερνούν
κάθε φαντασία. Η υπόθεση άλλωστε δεν σταματά στα λανθασμένα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας και στα ελληνικά «ψέματα» προς Ευρωπαίους ή μη. Οι φάκελοι που σχηματίζονται σε κάθε υπουργείο είναι άκρως αποκαλυπτικοί της διαχείρισης του δημοσίου χρήματος από στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης.

O υφυπουργός Εσωτερικών κ. Γ. Ντόλιος παραβρέθηκε πρόσφατα στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου Εργαζομένων του υπουργείου Εσωτερικών. Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή. Παρά ταύτα, όταν ανέβηκε στο βήμα, οι παρευρισκόμενοι τον υποδέχθηκαν με «ψυχρή ευγένεια» και το χειροκρότημα το οποίο εισέπραξε ήταν χλιαρό. Αντιθέτως, η υποδοχή που επεφύλαξαν οι συγκεντρωμένοι στον τέως υπουργό Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος παραβρέθηκε στην ίδια εκδήλωση, ήταν ιδιαιτέρως εγκάρδια. «Μου προξένησε εντύπωση» είπε προς «Το Βήμα» ο κ. Ντόλιος. «Και αυτό γιατί το ποσοστό της ΠΑΣΚΕ στο σωματείο υπερβαίνει το 70%».

Το... μυστικό τού το αποκάλυψε ένας εργαζόμενος. «Κύριε υφυπουργέ» , του είπε, «ο κ. Παυλόπουλος, σε αντίθεση με την παρούσα πολιτική ηγεσία του υπουργείου, επιχορηγούσε την κοπή της πίτας». Ο κ. Ντόλιος αναζήτησε τα σχετικά παραστατικά, από τα οποία διαπίστωσε ότι πράγματι η επιχορήγηση της κοπής της πίτας του σωματείου των εργαζομένων από τα χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων ανερχόταν σε 145.000 ευρώ. Ναι, σωστά: 145.000 ευρώ για την κοπή της πίτας.

Η επιχορήγηση αυτή υπήρξε η αφορμή ώστε να ξεκινήσει μια εσωτερική έρευνα στο υπουργείο Εσωτερικών με αντικείμενο την υπέρβαση των δαπανών, τις σπατάλες και τα ρουσφέτια των κυβερνήσεων της ΝΔ. Ο φάκελος που έχει σχηματίσει ο υφυπουργός Εσωτερικών κ. Γ. Ντόλιος είναι εξαιρετικά ογκώδης. «Δεν είναι μόνον η επιχορήγηση του συλλόγου με 145.000

ευρώ» λέει. «Μονοπρόσωπη εταιρεία, όπως διαπιστώθηκε, έχει επιχορηγηθεί με 7 εκατ. ευρώ. Το υπουργείο έκανε επιδοματική πολιτική σε βάθος τριετίας με κονδύλιαύψους πολλών εκατ. ευρώ, τα οποία δεσμεύουν τους μελλοντικούς προϋπολογισμούς, χωρίς βεβαίως για αυτή την κατάσταση να ευθύνονται οι εργαζόμενοι».

Ο πρώην υπουργός Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλος αποφάσισε στο τέλος του 2008 να αυξήσει ένα επίδομα των εργαζομένων του Εθνικού Τυπογραφείου και να το επεκτείνει σε όλους ανεξαιρέτως τους εργαζομένους του υπουργείου και των εποπτευόμενων από αυτό νομικών προσώπων. Ως τότε οι εργαζόμενοι στο Τυπογραφείο λάμβαναν υπό μορφή επιδόματος το 35% από τα έσοδα των δημοσιεύσεων των ανωνύμων εταιρειών. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε από τον κ. Παυλόπουλο σε 50% και σε βάθος τριετίας. Η αύξηση αυτή αντιστοιχούσε μηνιαίως σε 100 ευρώ για κάθε εργαζόμενο το 2009, σε 135 ευρώ το 2010, ενώ δεν έχει προσδιοριστεί για το 2011. Η κυβέρνηση της ΝΔ, με άλλα λόγια, έδωσε επιλεκτικά αυξήσεις κάτω από το τραπέζι, καταπατώντας κάθε έννοια της εισοδηματικής πολιτικής.

Δεν ήταν βεβαίως η μοναδική περίπτωση. Με ένα νομοσχέδιο που έφερε ο κ. Παυλόπουλος στη Βουλή στο τέλος του 2008 ενοποιούνται και καταβάλλονται από την 1η Ιανουαρίου 2009 τα επιδόματα των υπαλλήλων των περιφερειών, «ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημά τους». Στην πράξη άρχισε να χορηγείται στους υπαλλήλους μια μηνιαία ειδική παροχή, η οποία συνεντέλλεται με τις μηνιαίες αποδοχές τους και το ύψος της οποίας ορίζεται ανάλογα με την κατηγορία του υπαλλήλου ως εξής: κατηγορία Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) 550 ευρώ, κατηγορία Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) 510 ευρώ, κατηγορία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) 470 ευρώ και κατηγορία Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ) 450 ευρώ. Η ερμηνεία που εδόθη είναι ότι «με τον τρόπο αυτόν αίρονται, ως το τέλος του 2012, οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων στους οποίους, παρ΄ ότι έχουν το ίδιο αντικείμενο απασχόλησης, καταβάλλονται διαφο ρετικά επιδόματα, επειδήακριβώς οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από διαφορετικούς φορείς».

Εκτός από τα ποσά αυτά, τα οποία δεν έχουν καν προϋπολογιστεί αλλά δεσμεύουν έως το 2012 την παρούσα κυβέρνηση, κάθε χρόνο δαπανώνται περίπου 6 εκατ. ευρώ για τη «συντήρηση» του Ταμείου Αλληλοβοήθειας το οποίο ίδρυσε ο κ. Παυλόπουλος για τους υπαλλήλους του υπουργείου Εσωτερικών με τον Ν. 3345/05.

Με ποσοστό 0,5 τοις χιλίοις των ετήσιων δαπανών μισθολογικών δαπανών για το προσωπικό του Δημοσίου, δηλαδή με 7,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο, θα επιχορηγείται ως το 2014 και η επιμόρφωση των δημοσίων υπαλλήλων μετά την προγραμματική σύμβαση που υπεγράφη (22.11.2004) μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου, του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και της ΑΔΕΔΥ. Ακόμη και ετήσια δαπάνη ύψους 1,5 εκατ. ευρώ είχε προβλεφθεί το 2009 για την καταβολή σε όλους αδιακρίτως τους αντινομάρχες, που έχουν την ιδιότητα του υπαλλήλου του δημόσιου τομέα και έχουν επιλέξει τον μισθό της θέσης από την οποία προέρχονται, του 50% των εξόδων παράστασης. Σε 3,7 εκατ. ευρώ ανέρχεται η απώλεια εσόδων του κράτους μόνον από την ενσωμάτωση της εκλογικής αποζημίωσης των υπαλλήλων ΟΤΑ α΄ βαθμού στα μηνιαία κατ΄ αποκοπήν έξοδα κίνησης που λαμβάνουν αυτοί και την ως εκ τούτου μη υπαγωγή της σε φόρο εισοδήματος.

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010

Ασυδοσία 4χ4 επωνύμων και σωματοφυλάκων

Διακόπτουν παράνομα την κίνηση και έχουν «μπλε φάρο» στα αυτοκίνητα

Του Γιαννη Σουλιωτη

Επεισόδιο πρώτο. Στις 11 π.μ. μιας καθημερινής ένας μοτοσικλετιστής με παλιά μηχανή και ντυμένος με στολή της Τροχαίας σταματάει την κίνηση σε διασταύρωση της Κηφισίας. Προς μεγάλη κατάπληξη των περαστικών η κίνηση δεν σταματάει για κάποιον αρχηγό κράτους ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά για έναν επιχειρηματία που έχει αποφασίσει να φέρεται σαν να... είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Επεισόδιο δεύτερο. Είναι μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας και ένα θηριώδες τζιπ με μαύρα εντελώς αδιαφανή τζάμια που προστατεύουν από τα βλέμματα των περίεργων βρίσκεται παράνομα σταθμευμένο στον πεζόδρομο της οδού Βαλαωρίτου. Αδιαφορώντας για τυχόν περαστικούς, ο οδηγός βάζει μπροστά τη μηχανή και επιταχύνει επικίνδυνα προς την οδό Αμερικής, σχεδόν αγγίζοντας τα υπαίθρια τραπέζια των καφέ της περιοχής. Αυτόπτης μάρτυρας καταφέρνει να συγκρατήσει τον αριθμό κυκλοφορίας του τζιπ δίχως όμως να διακριβώσει την ταυτότητα του οδηγού. Η πινακίδα κυκλοφορίας δεν είναι καταχωρισμένη στους καταλόγους της Τροχαίας.

Επεισόδιο τρίτο. Παραλιακή λεωφόρος Ποσειδώνος πριν από λίγες ημέρες: σκουρόχρωμο αυτοκίνητο δίχως διακριτικά της αστυνομίας, αλλά με «μπλε φάρο», εσωτερικά του παρμπρίζ, πλησιάζει όχημα που προπορεύεται στην αριστερή λωρίδα και αναβοσβήνοντας επίμονα τους προβολείς καλεί τον οδηγό να κάνει δεξιά. Ακολουθείται από μια παλαιά Mερσεντές την οποία, όπως αποδεικνύεται, οδηγεί ένας βιαστικός Ελληνας «επώνυμος» επιχειρηματίας.

Αυτά τα φαινόμενα παρατηρούνται καθημερινά στην Αθήνα και θυμίζουν περισσότερο... Μπογκοτά παρά ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Πολλοί πολίτες αναρωτιούνται:

α) Ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να διακόπτει την κίνηση σε έναν δρόμο;

β) Ποιος δικαιούται να έχει στο αυτοκίνητό του ή το συνοδευτικό της φρουράς του τον παραδοσιακό αστυνομικο μπλε φάρο;

γ) Δικαιούται κάποιος να έχει μαύρα αδιαφανή τζάμια στο αυτοκίνητό του ώστε κανείς να μην μπορεί να διακρίνει ποιος είναι μέσα;

Κατάχρηση εξουσίας

Καταφύγαμε για τις σχετικές απαντήσεις σε ανώτατα στελεχη της ΕΛ.ΑΣ. τα οποία παραδέχονται στην «Κ» ότι «συχνά γίνεται κατάχρηση των υπηρεσιών που παρέχονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών» και τονίζουν ότι «όταν αστυνομικοί που υπηρετούν στη φρουρά επισήμων υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες που προβλέπει ο εσωτερικός κανονισμός, παρανομούν και μπορούν να ελεγχθούν πειθαρχικά». Για παράδειγμα, πάγια διαταγή της αρμόδιας Διεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. προβλέπει ότι οχήματα σε ρόλο προπομπού διατίθενται μόνο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τους ξένους αρχηγούς κρατών και σε περίπτωση που ζητηθεί, στους αρχηγούς των υπολοίπων κομμάτων της Βουλής. Προκειμένου μάλιστα να εξασφαλιστεί η ασφαλής μετακίνησή τους προβλέπεται η δυνατότητα τροποποιήσεων της κυκλοφορίας, έργο που συνήθως αναλαμβάνουν αστυνομικοί της Τροχαίας ή της Ομάδας «Ζ». Μόνο δηλαδή γι’ αυτούς υπάρχει το δικαίωμα της διακοπής της κίνησης.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο για επιχειρηματίες, εκδότες κ.ά. στους οποίους, όπως προβλέπεται (Π.Δ. 83/2008), διατίθεται ένα μόνο υπηρεσιακό όχημα και αυτό αυστηρά σε ρόλο συνοδού. Μόνο εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι ασφαλείας και εκδοθεί διαταγή από τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. το καθεστώς μπορεί να τροποποιηθεί. Αξιωματικός της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας Επισήμων διευκρινίζει ότι «ο πολίτης δεν υποχρεούται να ανοίξει δρόμο προκειμένου να περάσει η πομπή των αυτοκινήτων», προσθέτει όμως ότι «εάν μεταξύ του αστυνομικού και του αυτοκινήτου στο οποίο επιβαίνει ο επίσημος μπει άλλο όχημα, ο αστυνομικός θα κάνει ελιγμούς για να παραμείνει κοντά στον στόχο». Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι αστυνομικό φάρο με διακοπτόμενο μπλε φως μπορούν να χρησιμοποιούν μόνο τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα της ΕΛ.ΑΣ. και όχι οχήματα στα οποία επιβαίνουν π.χ. άνδρες ιδιωτικής ασφάλειας του φυλασσόμενου προσώπου. Η χρήση φάρου από τα συμβατικά αυτοκίνητα της Αστυνομίας προβλέπεται «μόνον εάν ο οδηγός κρίνει ότι βρίσκεται σε δυσχερή θέση». Παρόμοιο καθεστώς ισχύει και για τη χρήση μαύρου αδιαφανούς τζαμιού. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας και απόφαση του (πάλαι ποτέ) υπουργείου Συγκοινωνιών απαγορεύουν ρητά τη χρήση τους από ιδιώτες. Για λόγους ασφαλείας, δίχως πάντως να υπάρχει σε ισχύ σχετική ρύθμιση, επιτρέπεται η χρήση τους στα υπουργικά αυτοκίνητα και τα οχήματα ασφαλείας που τα συνοδεύουν.

Καθηκοντολόγιο

Παρότι ανώτατοι αξιωματικοί σημειώνουν ότι η προστασία υψηλών προσώπων δεν απαιτεί πλαίσιο κανόνων, πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα αυθαιρεσίας παρόμοια με αυτά που αναφέρθηκαν, βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία για την καθιέρωση «κανονισμού» που θα καθορίζει τη δράση και τη συμπεριφορά των αστυνομικών που υπηρετούν στη Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας Επισήμων. Συγκροτήθηκε μάλιστα επιτροπή η οποία συνέταξε το καθηκοντολόγιο, το οποίο εστάλη για τελική έγκριση στο αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία για την ενοποίηση των διαφορετικών υπηρεσιών και διευθύνσεων της ΕΛ.ΑΣ. που έχουν αντικείμενο τη VIP προστασία. «Σκοπός είναι να δημιουργήσουμε μια υπηρεσία που θα έχει την ευθύνη της προστασίας επισήμων», επεσήμανε ανώτατο στέλεχος του αρχηγείου.

Το πρόβλημα βεβαίως είναι πως πολλές από τις αυθαιρεσίες, ή μάλλον οι περισσότερες, διαπράττονται από σωματοφύλακες, οι οποίοι δεν είναι καν επίσημοι αστυνομικοί. Ορισμένοι πολίτες έχουν άλλωστε εξυβρισθεί ή και δεχθεί βίαιες επιθέσεις όταν τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν επειδή κάποιος «επώνυμος» πήγαινε αναποδα σε έναν μονόδρομο ή σταματούσε παρανόμως την κίνηση.

Και τι κάνει λοιπόν ένας πολίτης που γίνεται μάρτυρας ή και θύμα παράνομων συμπεριφορών; Από αρμόδιες πηγές επισημαίνεται ότι όσοι πολίτες πέφτουν θύματα της αυθαιρεσίας όσων με θράσος αδιαφορούν για τους νόμους της χώρας μπορούν να υποβάλουν καταγγελίες ή μηνύσεις στη Διεύθυνση Τροχαίας Αττικής.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100021_28/02/2010_392446

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Mαύρη τρύπα το αντιπαραγωγικό, σπάταλο δημόσιο

Κάθε χρόνο χάνονται 18 δισ. ευρώ κάπου... στο δρόμο σύμφωνα με στοιχεία της Tράπεζας της Eλλάδος και της EKT. Πρόκειται για τη σπατάλη του ελληνικού δημόσιου τομέα, που εξαφανίζει σαν «μαύρη τρύπα» τα λεφτά των φορολογουμένων και αναδεικνύει τον κρατικό τομέα πρωταθλητή σε κόστος και αναποτελεσματικότητα σε όλη την Ευρώπη. Αιτία αποτελεί μία σειρά στρεβλώσεων που ξεκινά από το χαώδες Δημόσιο και φτάνει μέχρι το αναξιοκρατικό σύστημα μισθών και επιδομάτων. Κάπως, έτσι, ο μέσος Ελληνας δημόσιος υπάλληλος θεωρείται από τους πιο ακριβοπληρωμένους στην Ευρώπη, σε σχέση με την παραγωγικότητά του, τον πληθυσμό και την οικονομία της χώρας.

Η σύγκριση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι συντριπτική:

«Εξω» υπάρχουν αρκετά λιγότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά καλύτερα αμειβόμενοι, και άρα μικρότερη σπατάλη και μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Επίσης λίγα και συγκεκριμένα επιδόματα που αποτελούν ένα μικρό μέρος του συνολικού μισθού. Αντί για μια σειρά επιδομάτων (π.χ. έξοδα κίνησης, εκτός έδρας κλπ.) προσφέρονται αντίστοιχες φοροαπαλλαγές, οι οποίες, όμως, ισχύουν και για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους (π.χ. μεταφορικό κόστος όταν η οικία είναι μακριά από την εργασία, δαπάνες για αθλητικές δραστηριότητες των παιδιών κ.α). Επίσης, κοινές είναι για τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα οι διάφορες κοινωνικές παροχές, όπως επιδόματα ανεργίας, παιδιών, τοκετού κλπ.

Πολλών ταχυτήτων

Και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις, η σπατάλη και η μικρή παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα να αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό, όμως στη Γερμανία, τη Γαλλία, ή τη Φινλανδία υπάρχει και υψηλότερη παραγωγικότητα - αποτελεσματικότητα.

Επίσης, πολιτικές επιδομάτων «α λα ελληνικά» και δημόσιοι υπάλληλοι πολλών ταχυτήτων παρατηρούνται και σε άλλες χώρες, όπως στην Ιταλία και την Ισπανία. Ομως, τα φαινόμενα αυτά είναι πιο περιορισμένα και σε ορισμένες περιπτώσεις οφείλονται σε διαφορές που υπάρχουν στις δομές του Δημοσίου.

Για παράδειγμα, ένας οδηγός λεωφορίου στη Ρώμη με τα ίδια προσόντα, την ίδια οικογενειακή κατάσταση και την ίδια προϋπηρεσία αμείβεται διαφορετικά από τον συνάδελφό του στο Μιλάνο. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, πολλές υπηρεσίες ανήκουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία έχει διαφορετικούς προϋπολογισμούς από τις υπόλοιπες. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει διαφορά στους μισθούς που φτάνει τα 2.500 ευρώ, λόγω επιδομάτων, όπως αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η «Κ», μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων μόνο επειδή εργάζονται σε διαφορετική υπηρεσία ή υπουργείο.

Γενικά, στην Ελλάδα τα επιδόματα ξεκινούν από το 10% του μισθού και φτάνουν πάνω από το 100%, όταν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αποτελεί ένα μικρό ποσοστό που κυμαίνεται γύρω στο 2% με 10%.

Επίσης, την ώρα που τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη μετρούν την αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα, περιορίζοντας το κόστος του, οι ελληνικές κυβερνήσεις υπόσχονται λιγότερο κράτος με... περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους. Από 861.000 δημόσιους υπαλλήλους το 1999, το 2008 αυξήθηκαν σε 1.022.100, σύμφωνα με στοιχείο του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO).

Μελέτη

Μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διαπιστώνει ότι η αποτελεσματικότητα του ελληνικού Δημοσίου κατατάσσεται στην τελευταία θέση μεταξύ 23 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ που εξέτασε. Το συμπέρασμα της ΕΚΤ είναι ότι το ελληνικό Δημόσιο θα μπορούσε να παράγει το ίδιο έργο με την ίδια ποιότητα, αλλά με μικρότερο κόστος κατά 27% των πρωτογενών δαπανών. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στη σπατάλη του Δημοσίου που ανέρχεται σε 18 δισ. ευρώ το χρόνο. Επίσης, η ΕΚΤ διαπιστώνει ότι το αποτέλεσμα που παράγει το ελληνικό Δημόσιο είναι 35% μικρότερο από ό,τι θα έπρεπε βάσει των κρατικών δαπανών που απορροφά.

Τα συμπεράσματα αυτά έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά διαρθρωτικών προβλημάτων που εκτοξεύουν το κόστος του Δημοσίου, όπως είναι η γραφειοκρατία, η οποία σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοιχίζει ετησίως 4 δισ. ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι να κοστίζει στον Ελληνα φορολογούμενο κάθε δημόσιος υπάλληλος σχεδόν υπερδιπλάσια από ό,τι είναι το κόστος των αποδοχών του. Με άλλα λόγια, το ελληνικό Δημόσιο μοιάζει σαν μια μηχανή παραγωγής ελλειμμάτων μόνο επειδή λειτουργεί.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100021_07/02/2010_389969

Γερμανία - Ιταλία - Ιρλανδία
Σύγκλιση με τον ιδιωτικό τομέα

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν κατατεθεί στη Βουλή από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, οι μέσες ετήσιες (ονομαστικές αποδοχές) στο Δημόσιο ανέρχονται σε περίπου 29.000 ευρώ. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι μέσες ονομαστικές ετήσιες αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα ανέρχονται σε 30.000 ευρώ και στον δημόσιο στα 35.000 ευρώ. Η διαφορά με πολλά ευρωπαϊκά κράτη είναι ότι στην Ελλάδα το χάσμα μεταξύ μισθών του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα μεγαλώνει προς όφελος του δεύτερου. Επίσης, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι λιγότεροι σε σχέση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Στη Γερμανία, οι δημόσιοι υπάλληλοι (περίπου 6 εκατ.) αποτελούν το 14% του συνολικού εργατικού δυναμικού (ιδιωτικός και δημόσιος τομέας), όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι 22,3% (1 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι και 4,5 εκατ. συνολικό εργατικό δυναμικό στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα).

Σε μία άλλη μεγάλη χώρα, την Ιταλία με ΑΕΠ 1,5 τρισ. ευρώ και πληθυσμό 60 εκατ., απασχολούνται 3,6 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι που αντιστοιχούν στο 14,5% των εργαζομένων. Ο μέσος μισθός των Ιταλών δημόσιων υπαλλήλων ανέρχεται σε 3.500 ευρώ, εκ των οποίων τα διάφορα επιδόματα κατά μέσο όρο είναι 1.150 ευρώ τον μήνα. Ο μέσος μισθός του ιδιωτικού υπαλλήλου είναι γύρω στα 2.500 ευρώ. Η παραγωγικότητα του δημοσίου τομέα στην Ιταλία είναι 68%, έναντι 65% στην Ελλάδα. Η Ιρλανδία διαθέτει έναν από τους πιο αποτελεσματικούς δημόσιους τομείς. Μικρή σπατάλη (μόλις 7% των πρωτογενών δαπανών) και υψηλή αποδοτικότητα που φτάνει το 93%. Απασχολεί 37.300 δημόσιους υπαλλήλους (17,7% των συνολικών μισθωτών), των οποίων ο μέσος μηνιαίος μισθός αγγίζει τα 6.000 ευρώ. Τα επιδόματα περιορίζονται στα βασικά (παιδιά, υπερωρίες κ.λπ). Ωστόσο, προσφέρεται σειρά επιδομάτων και κοινωνικών παροχών τόσο στους ιδιωτικούς όσο και στους δημοσίους υπαλλήλους. Για παράδειγμα, προβλέπεται επίδομα στις μονογονεϊκές οικογένειες και σειρά φοροαπαλλαγών για διάφορες δαπάνες των παιδιών. Ο δάσκαλος των 35 ετών (10 χρόνια προϋπηρεσία, παντρεμένος και έχει δύο παιδιά) αμείβεται ετησίως με 40.500 ευρώ και ο αντίστοιχος οδηγός λεωφορείου με 36.500 ευρώ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100017_07/02/2010_389968

Πορτογαλία – Ισπανία
Ψαλίδι σε μισθούς και μπόνους

Η Πορτογαλία, με πληθυσμό και ΑΕΠ όσο περίπου της Ελλάδας, απασχολεί 677.900 δημοσίους υπαλλήλους (13% των συνολικών μισθωτών). Ο μέσος μηνιαίος μισθός ανέρχεται σε 1.900-2.000 ευρώ και τα επιδόματα αντιστοιχούν περίπου στο 2% του μισθού. Σημειώνεται ότι η Πορτογαλία από το 2006 μέχρι το 2008 μείωσε τους δημοσίους υπαλλήλους κατά 51.486 και τις μισθολογικές δαπάνες από 21 δισ. ευρώ σε 18,7 δισ. ευρώ.

Τα επιδόματα συνολικά μειώθηκαν σε 440 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, η Πορτογαλία προσφέρει μπόνους παραγωγικότητας βάσει συγκεκριμένων στόχων στους δημοσίους υπαλλήλους. Το 2008 προσέφερε μπόνους παραγωγικότητας σε 3.500 δημοσίους υπαλλήλους συνολικού ύψους 5,2 εκατ. ευρώ ή 1.485 ευρώ (ετήσιο ποσό) στον καθένα.

Στην Πορτογαλία προβλέπονται μια σειρά φοροαπαλλαγών που σχετίζονται με την οικογενειακή κατάσταση (αριθμός παιδιών), τις δαπάνες που προκύπτουν από άτομα με αναπηρία σε μία οικογένεια κ.λπ.

Ενας δάσκαλος σε δημόσιο σχολείο με 10 χρόνια προϋπηρεσία, παντρεμένος που έχει δύο παιδιά, λαμβάνει ετήσιες ονομαστικές αποδοχές 24.300 ευρώ και καθαρές 18.307 ευρώ (ή 1.307 ευρώ τον μήνα). Εργάζεται 24 ώρες την εβδομάδα, έναντι 33 στην Ελλάδα όπου ο ίδιος δάσκαλος παίρνει ονομαστικό μισθό 1.840 ευρώ τον μήνα.

Στην Ισπανία εργάζονται περίπου 3 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι που αντιστοιχούν στο 14,6% των μισθωτών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ο μέσος μηνιαίος μισθός υπολογίζεται σε 2.800 ευρώ, αλλά περιλαμβάνει αρκετά επιδόματα. Στην Ισπανία υπάρχουν τρεις βασικές κατηγορίες επιδομάτων.

Η πρώτη έχει σχέση με την επικινδυνότητα και τη δυσκολία της εργασίας με επιδόματα που κυμαίνονται μεταξύ 1.000 ευρώ και 28.000 ευρώ ετησίως.

Η δεύτερη κατηγορία έχει σχέση με την παραγωγικότητα και κυμαίνεται μεταξύ 1.000 ευρώ και 12.000 ευρώ ετησίως, ανάλογα με το μισθολογικό κλιμάκιο. Η τρίτη κατηγορία αποτελεί την υπερωριακή εργασία. Ενας οδηγός λεωφορείου με 10 χρόνια προϋπηρεσία, 35 ετών, παντρεμένος και έχει δύο παιδιά, λαμβάνει ετήσιες ονομαστικές αποδοχές 19.230 ευρώ, έναντι 17.461 ευρώ ο αντίστοιχος Ελληνας.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100018_07/02/2010_389967

Η... εξαιρετικά επείγουσα αύξηση στα οδοιπορικά υπαλλήλων της Βουλής

Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα

Το έγγραφο που έφευγε στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 από το γραφείο τού τότε υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών με αποδέκτες μια ντουζίνα κρατικούς φορείς, είχε την ένδειξη, με έντονα γράμματα, «ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ». Με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, εν μέσω έντονης προεκλογικής περιόδου, να λέει εκείνη την ημέρα σε συγκέντρωση ότι «έχουμε όλοι βαθιά συναίσθηση της κρισιμότητας των στιγμών», και ότι «οι περιστάσεις απαιτούν δύσκολες αποφάσεις», θα περίμενε κανείς ότι κάποια εξαιρετικά επείγουσα, δύσκολη απόφαση από το οικονομικό επιτελείο διαβιβαζόταν σε τόσους φορείς. Κι όμως... Το επίμαχο έγγραφο απλώς έδινε εντολή να... αυξηθεί το ποσό της μηνιαίας αποζημίωσης «για τα οδοιπορικά έξοδα τα οποία δικαιούνται οι υπάλληλοι που διατίθενται για τη γραμματειακή υποστήριξη των βουλευτών, καθώς και οι υπάλληλοι και αστυνομικοί που διατίθενται στα γραφεία των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή και στην Ευρωβουλή»!

Το εν λόγω έγγραφο είναι αποκαλυπτικό των μηχανισμών μέσω των οποίων μοιράζεται το δημόσιο χρήμα. Η προσεκτικότερη μελέτη του δε, αλλά και μια μικρή αναδρομή στο αρχείο, αποκαλύπτει και κάτι ακόμα: μια παλαιότερη εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών, του 1992, η οποία μνημονεύεται στο εν λόγω έγγραφο προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι «η ανωτέρω αποζημίωση καταβάλλεται χωρίς καμία κράτηση και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος».

Σε ό,τι αφορά τον τρέχοντα προϋπολογισμό της Βουλής, το συνολικό ποσό της προαναφερόμενης αποζημίωσης, των οδοιπορικών ή αλλιώς εξόδων κίνησης δηλαδή, ανέρχεται σε περίπου 11 εκατ. ευρώ και βρίσκεται – όπως αποκάλυψε η «Κ»– στον ειδικό κωδικό με τον παραπλανητικό τίτλο «Αποζημίωση μελών συλλογικών οργάνων». Κατά την πρόσφατη τελετή κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας των υπαλλήλων της Βουλής, ο εκπρόσωπός τους δήλωσε πως δεν πρόκειται να σιωπήσουν σε τυχόν προσπάθεια μείωσης των αποδοχών τους. Ο μισθός όλων εκείνων που ανεξαρτήτως αντικειμένου εργασίας ή ειδικότητας θεωρούνται «υπάλληλοι της Βουλής» ανέρχεται συνολικά και σε ετήσια βάση στα 28.600.000 ευρώ, ενώ τα πάσης φύσεως επιδόματά τους, φθάνουν στα 60.254.700 ευρώ.

Υπάρχουν, όμως, και οι συνεργάτες των βουλευτών (Ιδιωτικού Δικαίου ορισμένου χρόνου και ειδικές κατηγορίες – όπως χαρακτηριστικά αναφέρονται σε ξεχωριστό κωδικό), η αντιμισθία των οποίων αγγίζει τα 11,9 εκατ. ευρώ.

Λίγα 24ωρα πριν, νέα υπουργική απόφαση προέβλεπε τη μείωση στο μισό (από 90 στις 45 ώρες) των χρημάτων που δικαιολογούνται σαν υπερωριακή απασχόληση και των υπαλλήλων των υπουργείων ή των βουλευτικών γραφείων – προφανώς και της Βουλής. Σε ό,τι αφορά το Κοινοβούλιο, αξιοσημείωτο είναι ότι εντοπίζονται... δύο ταμεία άντλησης χρημάτων για λόγους που είναι σχεδόν ταυτόσημοι: ειδικότερα, υπάρχουν 16.670.700 ευρώ ως «αποζημίωση για υπερωριακή εργασία», καθώς και άλλα 5.660.000 ευρώ ως «αποζημίωση για απασχόληση πέραν του κανονικού ωραρίου υπαλλήλων που έχουν διατεθεί στα γραφεία βουλευτών»...

Ο τρόπος διάθεσης τόσο μεγάλων χρηματικών ποσών έχει προκαλέσει σειρά συζητήσεων, αρνητικών σχολίων και, το τελευταίο διάστημα, ένταση στις σχέσεις των υπαλλήλων της Βουλής με τους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ επειδή «δίνουν τέτοιας έκτασης δημοσιότητα» στο θέμα.

Πάντως, οι ψυχραιμότεροι, σπεύδουν να σημειώσουν ότι γι’ αρκετούς, η εξαντλητικών ρυθμών καθημερινή εργασία τους δικαιολογεί το ύψος των αποδοχών που λαμβάνουν. Και αφού με ρεαλισμό αναγνωρίζουν ότι αντικειμενικά τυγχάνουν «προνομίων» σε σχέση με πολλές άλλες κατηγορίες εργαζομένων, αναφέρουν πως υπάρχει και «η άλλη όψη του νομίσματος»: «Ψάξτε για τις πραγματικές απόλαβες των βουλευτών» μας λέει υπάλληλος που για ευνοήτους λόγους δεν καταγράφονται τα στοιχεία του, διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται σε παροχές που κάνουν εξαιρετικά οικονομικότερη την καθημερινότητα του βουλευτή...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100019_07/02/2010_389966

__________________

Αυτό που ξέρω είναι ότι ο πάνω είναι ο πρώτος που δίνει το καλό παράδειγμα. Αυτό, δε νομίζω ότι το βλέπουμε! Περίμενα πρώτα να μειωθούν τουλάχιστον κατά 10-20% οι αποδοχές πρώτα των βουλευτών και όλων των ανώτατων βαθμίδων.

Μετά, μπορούμε να συζητήσουμε για το τι πρέπει να γίνει στους παρακάτω.

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

Ο Καλλικράτης και οι Μαυρογυαλούροι

Tου Πασχου Μανδραβελη

Ενας από τους πρώτους καημούς που εξεφράσθησαν μόλις ανακοινώθηκε το «σχέδιο Καλλικράτης» για τη συνένωση των δήμων και την αποκέντρωση του δαιδαλώδους, όσο και σπάταλου, κράτους ήταν η μελλοντική τύχη των βουλευτών. Ο καημός -και η αντίρρηση- λέει ότι με το νέο σύστημα στο οποίο χιλιάδες θα εκλέγουν τον νέο περιφερειάρχη, ο ρόλος των βουλευτών στο ισοζύγιο της τοπικής εξουσίας συρρικνώνεται.

Η πρώτη και η πλέον λογική απάντηση σ’ αυτή την ένσταση είναι «σκασίλα μας!». Αν είναι να αλλάξουν οι δομές του κράτους, αν είναι να αποκτήσουμε πιο ευέλικτη, πιο δημοκρατική και λιγότερο σπάταλη διοίκηση, ας κάνουν την καρδιά τους πέτρα οι βουλευτές. Αυτό που δεν κατανοούν είναι ότι με το νέο σχέδιο μπορεί να αναβαθμιστεί ο ρόλος τους. Μπορεί να κάνουν αυτό που το Σύνταγμα επιτάσσει, «οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Εθνος», αντί να μας ζαλίζουν με την Ανω Κωλοπετινίτσα, η παραγωγή γεώμηλων της οποίας υπέστη ζημιές.

Παρένθεση: Είναι κωμικό και υποβαθμίζει τον ρόλο του Κοινοβουλίου ο σωρός των ερωτήσεων ειδικά από τους βουλευτές της επαρχίας. Αντί να βουλεύονται για το έθνος, αντί να εξετάζουν ενδελεχώς τα νομοσχέδια που αφορούν τη χώρα, λειτουργούν ως τοπικοί λομπίστες: καταθέτουν σωρηδόν ερωτήσεις, για τις καταστροφές σπαρτών, τις πλημμύρες χωραφιών και τους βρεφονηπιακούς σταθμούς της τάδε κωμόπολης.

Το πρόβλημα είναι ότι μετά την κατάθεση του σχεδίου «Καλλικράτης», για το μόνο που ανησύχησαν κάποιοι υπουργοί είναι το τι θα γίνει με τον περιφερειάρχη Αττικής, ο οποίος θα νομιμοποιείται από 4 εκατομμύρια ψηφοφόρους. Πρόταση δεν είχαν, απλώς ανησύχησαν για τα ψηφαλάκια. Να μην τους αδικήσουμε: βεβαίως και υπάρχει πρόβλημα με τη διογκωμένη πρωτεύουσα, αλλά πάλι δεν μπορεί να υπάρχει περιφέρεια Κυψέλης και περιφέρεια Χαλανδρίου. Ο περιφερειάρχης Αττικής σίγουρα θα εκλέγεται με περισσότερες ψήφους από την κ. Αννα Διαμαντοπούλου ή τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, αλλά και ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ (από την Καλιφόρνια των 30 εκατομμυρίων) εκλέγεται με περισσότερους ψήφους από τον γερουσιαστή της Γιούτα, που έχει πληθυσμό μόλις 500.000 κατοίκους.

Το ανησυχητικό είναι ότι όλο το πολιτικό σύστημα το πρώτο που κοίταξε είναι οι δομές εξουσίας και όχι το καλό της χώρας. Βγήκε, για παράδειγμα, ο κ. Πάνος Μπεγλίτης χθες στον 9,84 και τον μόνο καημό που είχε ήταν ότι «δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να αποδεχτούμε υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο επίπεδο των περιφερειαρχών, πολύ περισσότερο όταν θα προικοδοτηθούν και με αρμοδιότητες σημαντικές, αλλά και με σημαντικούς πόρους».

Αποδείχθηκε ότι πρόβλημα των πολιτικών μας είναι ο κεντρικός έλεγχος της εξουσίας, τα ψηφαλάκια τους και η εξουσία τους. Θέλουν απλώς να αναπαραγάγουν το παλιό μοντέλο με μερεμέτια. Λογικό, διότι έτσι συνήθισαν. Μόνο που αυτό που συνήθισαν έχει βουλιάξει τη χώρα. Οι διοικητικές δομές αναπαράγουν απλώς τη διαφθορά και την πολιτική μετριότητα. Το σχέδιο «Καλλικράτης» είναι μια ευκαιρία για να αναδιαταχθεί η πολιτική σκακιέρα. Να δοθεί στους πολίτες η ευκαιρία να αποφασίζουν για τα του οίκου τους. Κι ας θρηνούν οι μεσάζοντες των τοπικών κοινωνιών, δηλαδή οι βουλευτές και οι υπουργοί. ΕΕτσι κι αλλιώς είναι κοινή η πεποίθηση ότι σε Μαυρογυαλούρους έχουν εξελιχθεί...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_30_12/01/2010_386377

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009

Κατανοητό;

ΣΥΝ: «Φιλέτο» οι άγονες γραμμές που ζημίωναν την Ολυμπιακή

Το σημερινό «φιλέτο» των άγονων γραμμών αποτελεί σημείο αντιπαράθεσης και διεκδίκησης μεταξύ των ιδιωτικών αεροπορικών εταιρειών, σχολιάζει το ΣΥΝ και προσθέτει: «Όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν μια ζημιογόνος δραστηριότητα για το δημόσιο αερομεταφορέα. Ο νοών νοείτω».

Εντάξει, "το" ΣΥΝ το κατάλαβε, εμείς;
Τις αξίες πάντοτε αργείς να τις καταλάβεις...

Αυτή είναι μια συνηθισμένη "αναδιανομή"!

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009

Νοοτροπία update

«Είμαστε αποφασισμένοι και είμαι αποφασισμένος να αντιμετωπίσουμε κάθε κατεστημένη αντίληψη και πρακτική που είναι εμπόδιο στην εφαρμογή της ευνομίας και ενός κράτους δικαίου που προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών μας», δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου.
Μακάρι...
Όμως νομίζω ότι θα είναι άνισος ο αγώνας: οι πολίτες δεν θέλουν να απλά να προστατευθούν τα δικαιώματα τους, θέλουν να γίνει η δουλειά τους! Και για να γίνει η δουλειά τους η ευνομία είναι εμπόδιο...
Δυστυχώς τέτοιες πρωτοβουλίες γίνονται ακόμα πιο δύσκολες από τη κακή οικονομική συγκυρία...

update
Μέχρι σήμερα, δύο πολιτικές αποφάσεις ήταν σκληρές αλλά μάλλον προς τη σωστή κατεύθυνση:
1. η κατάργηση των stage
2. η κατάργηση της απόσυρσης
Μακάρι να έχουμε τέτοιες σκληρές πολιτικές αποφάσεις και στα υπόλοιπα, όπως πχ οι προμήθειες-οι εξοπλισμοί κλπ, που σίγουρα θα βοηθήσουν περισσότερο τα δημόσια οικονομικά και να μην περιοριστούν στα ..εύκολα.

Ακόμα, «Tα ζητήματα διαφάνειας είναι κομβικά για τη νέα κυβέρνηση, καθώς και ο τρόπος και η μεγαλύτερη δυνατότητα του πολίτη να συμμετέχει και να συνδιαμορφώνει πολιτικές», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μετά τη σημερινή συνάντησή του με τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, Νικηφόρο Διαμαντούρο.
[σημ.: και ο ΓΑΠ και ο Παπακωνσταντίνου συναντήθηκαν με τον Διαμαντούρο σήμερα...]