Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MAN. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MAN. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Αμερικανικό σαφάρι για γερμανικές μίζες

Τέλος δεν έχουν οι αποκαλύψεις στη Γερμανία για τις μίζες που σκορπούσαν εταιρείες της στην Ευρώπη και σε όλον τον πλανήτη. Αν και η έρευνα των Αμερικανών που ξεδίπλωσαν αυτές τις πηγές είναι ακόμη στην αρχή της, το σαφάρι που έχουν ξεκινήσει οι ΗΠΑ φαίνεται ότι θα φέρει στη δημοσιότητα αρκετά σκάνδαλα, από τα οποία δύσκολα θα ξεφύγει και πάλι η δραστηριότητα γερμανικών εταιρειών στη χώρα μας.

Το μέγεθος της δίωξης καταφαίνεται και από το ποσό που έχουν βάλει οι ίδιες φίρμες «στην άκρη» για ενδεχόμενη πληρωμή προστίμων. Το ποσό προσεγγίζει το 1,5 δισ. δολάρια μόνο για τους δύο πρώτους μήνες του 2010, τη στιγμή που για ολόκληρο το 2009 είχαν επιβληθεί πρόστιμα ύψους 620 εκατ. δολαρίων- το 2006 μάλιστα μόλις 87 εκατομμυρίων.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και πολιτικό. «Οι αμερικανικές επιχειρήσεις ήταν δυσαρεστημένες από το γεγονόςότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν πολεμούσαν με σκληρό τρόπο τη διαφθορά» λέει ο αμερικανός αναλυτής Μάικλ Χέρσμαν. «Γι΄ αυτό και προσέφυγαν στις αμερικανικές αρχές». Προς τον σκοπό αυτόν συγκρότησαν ειδική στρατιά από λομπίστες που παρακολουθούν στενά τις ευρωπαϊκές εταιρείες. Αλλά και η SΕC ανακοίνωσε την αύξηση του προσωπικού της κατά 50% τα επόμενα δύο χρόνια για να μπορέσει έτσι να αντιμετωπίσει το νέο κύμα καταγγελιών. Το «σαφάρι» στρέφεται σε πρώτη γραμμή εναντίον ξένων επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στο αμερικανικό χρηματιστήριο και υπάγονται έτσι ευθέως στην αμερικανική Δικαιοσύνη. Δεν σταματά όμως εκεί. Κάνοντας «δημιουργική ερμηνεία» των ισχυόντων νόμων οι αμερικανικές αρχές διώκουν ακόμη και φίρμες που απασχολούν απλώς κάποιον αμερικανό πολίτη ή έχουν αγοράσει αμερικανικά ομόλογα. «Σε ορισμένες περιπτώσεις αρκούσε η δωροδοκία με δολάρια» λέει ο αμερικανός δικηγόρος Ααρον Μάρκου. «Το ότι ούτε ο δωροδότηςούτε ο δωρολήπτης είχαν σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έπαιξε ρόλο». Τέτοια σκάνδαλα έχουν και διεθνείς πολιτικές προεκτάσεις, όχι όμως σε ανώτερο επίπεδο. «Απασχολούν μόνο υπηρεσιακούς παράγοντες των υπουργείων Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, όχι τους πολιτικούς» τονίζει γερμανός αξιωματούχος.

Οι γερμανικές πολυεθνικές που έγιναν θήραμα της SΕC είναι βέβαια λίγες. Ο αριθμός εκείνων, αντίθετα, που διώκονται στη Γερμανία είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος. Τελευταία παραδείγματα: η αυτοκινητοβιομηχανία ΜΑΝ, με έδρα το Μόναχο, η κατασκευαστική εταιρεία Ferrostaal, με έδρα το Εσεν, και η εταιρεία εκτύπωσης χαρτονομισμάτων Giesecke & Devrient, με έδρα επίσης το Μόναχο.

Σύμφωνα με την Εισαγγελία, η ΜΑΝ πλήρωσε τον Δεκέμβριο του 2009 πρόστιμο ύψους 220 εκατ. για να απαλλαχθεί από περαιτέρω δίωξη σε σκάνδαλα διαφθοράς, τα πιο σημαντικά εκ των οποίων ήταν, όπως σημειώνει η εφημερίδα «Ηandelsblatt», στην Ελλάδα και στο Καζακστάν.

Η Γερμανία, σύμφωνα με το Νο 1 της γερμανικής ερευνητικής δημοσιογραφίας Χανς Λαϊεντέκερ, ανήκει από καιρό στις «μπανανίες» σε θέματα διαφθοράς. Μια έκθεση με τον τίτλο «Σκάνδαλα στη Γερμανία από το 1945» που έγινε το 2008 στο Ηaus der Geschichte στη Βόννη αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Κάθε χρόνος και σκάνδαλομε πιο ονομαστό την «υπόθεση Φλικ», με πρωταγωνιστή τον γενικό εντεταλμένο του ομίλου Φλικ Εμπερχαρτ φον Μπράουχιτς. Ο τελευταίος ήταν ο εφευρέτης της «καλλιέργειας του πολιτικού τοπίου» - ήτοι, της δωροδοκίας υπουργών και αξιωματούχων της κυβέρνησης ΧριστιανοδημοκρατώνΕλεύθερων Δημοκρατών τη δεκαετία του ΄80 με στόχο όχι κάποιο άμεσο όφελος αλλά τη στήριξη των δωροληπτών στις στρατηγικές επιλογές του ομίλου.

Oι γερμανοί αναλυτές διακρίνουν ανάμεσα στην «ευκαιριακή» και στη «δομική» διαφθορά. Η πρώτη μπορεί να συμβεί μεμονωμένα παντού, η δεύτερη έχει συστηματικό χαρακτήρα και εκδηλώνεται στους λεγόμενους «μολυσμένους» κλάδους, όπως οι εξοπλισμοί, η αυτοκινητοβιομηχανία ή οι κατασκευές. Το οικονομικό έγκλημα ανήκει εδώ στους άγραφους όρους ενός μειοδοτικού διαγωνισμού. Η στάση αυτή άρχισε να αλλάζει μόλις τα τελευταία τρία χρόνια- ιδίως μετά την αποκάλυψη των «μαύρων ταμείων» της Siemens. Μιμούμενοι τους Αμερικανούς οι Γερμανοί εγκατέστησαν στις φίρμες τους συστήματα αυτοελέγχου και αυτασφάλειας (Compliance). Τα συστήματα αυτά είναι όμως εκ των προτέρων διάτρητα- όχι μόνο επειδή είναι αδύνατη η πλήρης αστυνόμευση ενός πολυεθνικού κολοσσού αλλά και επειδή στηρίζεται σε μια επίμαχη πρακτική: τα μέλη της επιχείρησης καλούνται να γίνουν «whistle blower», ήτοι να «σφυρίζουν» στη διοίκηση τα ονόματα συναδέλφων που τους φαίνονται ύποπτοι.

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Μίζες - ρεκόρ για τα υποβρύχια

Πάνω από 5% οι προμήθειες που πληρώθηκαν
Μόνο για το «Παπανικολής» δόθηκαν 10 - 12 εκατ.

Μετά τη Siemens, τη ΜΑΝ, την Daimler και η γερμανική εταιρεία Ferrostaal AG φέρεται να έδωσε μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ώστε να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή των υποβρυχίων 214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το 2000 στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μαρτυρικές καταθέσεις που έγιναν στην Εισαγγελία του Μονάχου από στελέχη της εταιρείας, οι προμήθειες που κατεβλήθησαν στη συγκεκριμένη περίπτωση ξεπέρασαν το 5%, ενώ μόνο για την περίπτωση του «Παπανικολής» κατεβλήθησαν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της έρευνας, 10 με 12 εκατομμύρια ευρώ για... «χρήσιμες πληρωμές». Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στελέχη της γερμανικής εταιρείας χαρακτήρισαν τις παράνομες πληρωμές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πορτογαλία, «παιδικό σταθμό» μπροστά σε όσα γίνονταν στην Ελλάδα. Οι παράνομες πληρωμές της Ferrostaal προέκυψαν έπειτα από έρευνα της Εισαγγελίας-1 του Μονάχου στη μητρική της εταιρεία ΜΑΝ το 2008. Αυτές οδήγησαν σ' ένα δίκτυο υπεράκτιων εταιρειών της γερμανικής εταιρείας μέσω των οποίων γίνονταν οι «χρήσιμες πληρωμές» σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τις προηγούμενες μέρες στελέχη της εταιρείας κατέθεσαν στον εισαγγελέα, ενώ την περασμένη Τετάρτη έγινε έφοδος των γερμανικών αρχών στα γραφεία της εταιρείας στο Εσσεν. Κομβικό σημείο για την πληρωμή των «μιζών» ήταν το Λονδίνο. Εκεί η Ferrostaal είχε δημιουργήσει μία θυγατρική εταιρεία για να διαχειρίζεται τις παράνομες πληρωμές. Αυτή εκταμίευε και τις πληρωμές προς την Ελλάδα μέσω ενός 60χρονου Ελληνα, ο οποίος διατηρούσε «εταιρεία συμβούλων». Αυτή ήταν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της Εισαγγελίας, που τροφοδότησε Ελληνες αξιωματούχους οι οποίοι είχαν βαρύνοντα λόγο στην προμήθεια και κατασκευή των υποβρυχίων. Συνολικά η σύμβαση ξεπέρασε τα 1,8 δισ...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100055_28/03/2010_395833

Η γερμανική εταιρεία Ferrostaal AG, με παρουσία σε πάνω από 60 χώρες και 4.500 εργαζομένους, «λάδωσε» για να αναλάβει την κατασκευή 4 υποβρυχίων στην Ελλάδα στο πλαίσιο της σύμβασης 012Β/00. Μόνο για το «Παπανικολής», σύμφωνα με τις καταθέσεις που έγιναν στην Εισαγγελία του Μονάχου, δόθηκαν 10-12 εκατομμύρια ευρώ, ενώ γενικά οι προμήθειες-ρεκόρ που καταβάλλονταν από τους Γερμανούς ξεπερνούσαν το 5% του κόστους της παραγγελίας. Αυτά προκύπτουν, σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», από στοιχεία και μαρτυρικές καταθέσεις που έχει συγκεντρώσει η Εισαγγελία-1 του Μονάχου στο πλαίσιο έρευνας που πραγματοποίησε στα γραφεία της Ferrostaal στο Εσσεν.

Την Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010, άνδρες της Εισαγγελίας του Μονάχου έκαναν έφοδο στα γραφεία της εταιρείας για την οποία υπήρχαν ήδη ενδείξεις ότι «λάδωνε» συστηματικά για να κερδίζει παραγγελίες εργοστασίων παραγωγής και υποβρυχίων σε ολόκληρο τον κόσμο (Αργεντινή, Πορτογαλία, Πακιστάν, Ελλάδα, Τουρκία). Η Εισαγγελία του Μονάχου διενεργεί ανάκριση εναντίον 4 πρώην στελεχών της εταιρείας στον τομέα των πωλήσεων στο εξωτερικό, ενώ δύο μέλη του Δ.Σ. έχουν προφυλακιστεί. Η εταιρεία παραδέχθηκε ότι διενεργείται έρευνα, αλλά «κατά συγκεκριμένων προσώπων και για συγκεκριμένα εγχειρήματα».

Ομως, όπως προκύπτει από στοιχεία που είναι στη διάθεση της Sueddeutsche Zeitung και της «Καθημερινής», οι δωροδοκίες στο εξωτερικό ήταν «σύστημα» για τη γερμανική εταιρεία. Οι Γερμανοί εισαγγελείς βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις παράνομες πληρωμές της Ferrostaal κατά την έρευνά τους στην εταιρεία ΜΑΝ, που κατείχε την εταιρεία Ferrostaal, έως ότου αγοράσει την πλειοψηφία των μετοχών η International Investment Company του Αμπου Ντάμπι, την 1η Ιανουαρίου του 2008. Μία κρατική εταιρεία του Αμπου Ντάμπι, η Αμπου Ντάμπι Μαρ, αγόρασε πρόσφατα και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, που επίσης εμπλέκονται στην κατασκευή των υποβρυχίων. Η ΜΑΝ κράτησε το 30% της Ferrostaal. Της εφόδου στα γραφεία της Ferrostaal προηγήθηκαν καταθέσεις στελεχών της εταιρείας, που περιέγραφαν το σύστημα δωροδοκιών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δικηγορική μεσολάβηση

Μέχρι την αλλαγή του νόμου στη Γερμανία το 1999, πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτό γινόταν κατευθείαν προς τους αξιωματούχους που έπαιρναν τις αποφάσεις προς όφελος της γερμανικής εταιρείας. Στη συνέχεια άρχισε να μεσολαβεί δικηγορικό γραφείο της Ζυρίχης που έπαιρνε ποσοστά 10% και είχε συγκροτήσει δίκτυο υπεράκτιων εταιρειών. Μία τέτοια εταιρεία με έδρα το Λονδίνο, η Marine Force International (MFI), στην οποία συμμετείχαν κατά 50% η Ferrostaal και κατά 50% η Thyssen Krupp Marine Systems, διαχειριζόταν τις δουλειές των υποβρυχίων. Στην περίπτωση της Ελλάδας, σύμφωνα με τις ενδείξεις της Εισαγγελίας του Μονάχου, τα χρήματα έφευγαν από την MFI και υπό την υψηλή εποπτεία ενός 60χρονου Ελληνα μοιράζονταν «χρήσιμες (σ.σ. παράνομες) πληρωμές», για τη σύμβαση των 1,8 δισ. ευρώ που αφορούσαν την κατασκευή των υποβρυχίων 214, οι οποίες αποτελούν ακόμα το «μήλον της Εριδος» μεταξύ του ελληνικού και του γερμανικού Δημοσίου. Ολα τα παραπάνω προκύπτουν από κατάθεση που δόθηκε στην Εισαγγελία του Μονάχου, πριν από την έφοδο στο Εσσεν.

Μέλος της διοίκησης της εταιρείας του Λονδίνου είναι ο Κλάους Λέσκερ, που ανακρίθηκε την περασμένη Τετάρτη στο Μόναχο. Σύμφωνα με τις πρώτες καταθέσεις, από το Λονδίνο ήταν «ευκολότερο να λαδώνει κανείς παρά από το Εσσεν», ενώ, όπως υποστηρίζεται, οι παράνομες πληρωμές στην Πορτογαλία ήταν «νηπιαγωγείο μπροστά στις παράνομες πληρωμές στην Ελλάδα». Τα στελέχη της εταιρείας που εξετάστηκαν δήλωσαν έκπληκτα από το γεγονός ότι σε μία χώρα της «Ευρωπαϊκής Ενωσης ζητούσαν και έπαιρναν τόσο υψηλές μίζες». Τα στελέχη αυτά επιβεβαίωσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι στην Ελλάδα, όπως και στην Πορτογαλία, κατεβλήθησαν μίζες σε αξιωματούχους που ελάμβαναν τις αποφάσεις για την παραγγελία των υποβρυχίων.

«Συμβόλαια συμβούλων»

Ο Ελληνας μεσάζων προετοίμαζε για τον σκοπό αυτό «συμβόλαια συμβούλων», αλλά στην πραγματικότητα ήταν «αχυράνθρωπος». Το κεντρικό διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας γνώριζε για τις πληρωμές αυτές, που σε κάποιες περιπτώσεις προσέγγιζαν το 2,5-3% της σύμβασης. Στην Ελλάδα, ωστόσο, ξεπέρασαν το 5% ή τα 50 εκατομμύρια ευρώ και φαίνεται ότι δόθηκαν για προμήθεια σε συγκεκριμένη εταιρία απ’ όπου, σύμφωνα με τις πρώτες καταθέσεις, κατευθύνθηκαν σε κρατικούς αξιωματούχους. Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έχει αναφερθεί έως τώρα ακριβές ποσό για τις «χρήσιμες πληρωμές» στην Ελλάδα.

Για το «Παπανικολής», το πρώτο από τα υποβρύχια που παρελήφθησαν από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, κατεβλήθη από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας το 75% του τιμήματος, κάπου 250 εκατομμύρια ευρώ. Καθώς οι «μίζες» δίνονταν pro rata, δηλαδή ανάλογα με το ύψος της πληρωμής από τον πελάτη προς τις κατασκευάστριες εταιρείες, για το υποβρύχιο που «έγερνε» κατεβλήθησαν, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις της έρευνας, περίπου 10-12 εκατομμύρια ευρώ σε «χρήσιμες πληρωμές». Οι συνολικές πληρωμές, και ενόψει του γεγονότος ότι η κοινοπραξία Ferrostaal/HDW αγόρασε το 2001 τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, «πρέπει να ήταν πολύ υψηλότερες», σύμφωνα με μία κατάθεση που δόθηκε στο Μόναχο.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100033_28/03/2010_395832